ماشینحساب Subnet و CIDR

یک بلوک CIDR را به بازه واقعی آی پی تبدیل میکند: نشانی شبکه، اولین و آخرین میزبان، broadcast، netmask و wildcard، و تعداد کل و قابل استفاده نشانیها. هم IPv4 و هم IPv6 پذیرفته میشود و هیچ بسته ای به شبکه فرستاده نمیشود، نتیجه صرفاً محاسبه روی همان چیزی است که نوشته اید.

ابزار فعال

ماشینحساب Subnet و CIDR

آماده

ابزار دیگری میخواهید؟

از میان ۲۵ ابزار زیر انتخاب کنید

محاسبه، بدون تماس با شبکه

ماشین حساب subnet یک بلوک CIDR مانند 192.168.1.0/24 یا 2001:db8::/32 را میگیرد و بازه واقعی آن را حساب میکند: نشانی شبکه، اولین و آخرین میزبان، تعداد کل نشانیها و تعداد قابل استفاده، و برای IPv4، netmask و wildcard و broadcast. اگر نشانی را بدون پیشوند بنویسید، یک مسیر میزبان (/32 یا /128) فرض میشود.

این تنها ابزار این جعبه ابزار است که هیچ بسته ای به شبکه نمیفرستد. هیچ resolver و هیچ سوکتی در کار نیست؛ پاسخ صرفاً حساب روی همان چیزی است که نوشته اید، و به همین دلیل سقف درخواست آن از ابزارهای شبکه ای بالاتر است. محاسبه روی سرور انجام میشود تا یک پیاده سازی برای همه موارد لبه وجود داشته باشد، نه دو نسخه که با هم اختلاف پیدا کنند.

نتیجه را چطور بخوانیم

بالای نتیجه، بلوک نرمال شده و جمله «n آدرس قابل استفاده، از ... تا ...» میآید. دقت کنید که نشانی شبکه با نشانی ای که نوشته اید میتواند فرق داشته باشد: 192.168.1.130/26 در بلوک 192.168.1.128/26 میافتد و نتیجه درباره همین بلوک است.

شمارش میزبانهای قابل استفاده جایی است که ماشین حسابهای ساده اشتباه میکنند. /32 یک مسیر میزبان با یک نشانی است. /31 طبق RFC 3021 یک لینک نقطه به نقطه با دو نشانی است که هر دو قابل استفاده اند و broadcast ندارد؛ به همین دلیل آن خانه برای /31 و /32 خالی نشان داده میشود. در بقیه بلوکهای IPv4 نشانی شبکه و broadcast کنار گذاشته میشوند، و در IPv6 که broadcast ندارد فقط نشانی اول. برای بلوکهای بزرگ IPv6 تعداد به شکل توان دو نوشته میشود، مثلاً 2^96، و عدد دقیق در پاسخ خام است. اگر بازه رزرو شده باشد (خصوصی، loopback، link-local و مانند آن) زیر نتیجه گفته میشود که روی اینترنت عمومی مسیریابی نمیشود. در پایان، بلوک به دو نیمه با پیشوند یک واحد بزرگتر تقسیم شده است.

کاربرد عملی

طراحی شبکه داخلی: میخواهید 10.20.0.0/16 را بین چند دفتر تقسیم کنید و باید بدانید هر /20 چند میزبان دارد و از کجا تا کجاست. دو نیمه پیشنهادی را پشت سر هم دنبال کنید تا به اندازه دلخواه برسید.

نوشتن قاعده فایروال یا ACL: wildcard mask همان چیزی است که تجهیزات سیسکو میخواهند و دست حساب کردن آن خطاپذیر است. یا خواندن خروجی استعلام WHOIS برای یک آی پی: بلوک تخصیص یافته به شکل CIDR میآید و اینجا میتوانید ببینید آن بلوک دقیقاً چه بازه ای را میپوشاند و آی پی مورد نظر شما کجای آن است.

پرسشهای رایج

در /24 چند آی پی قابل استفاده داریم؟

۲۵۶ نشانی، که ۲۵۴ تای آن قابل استفاده است. نشانی اول (نشانی شبکه) و نشانی آخر (broadcast) کنار گذاشته میشوند. در عمل یکی از ۲۵۴ نشانی هم معمولاً به gateway میرسد.

چرا برای /31 broadcast نشان داده نمیشود؟

چون طبق RFC 3021 بلوک /31 یک لینک نقطه به نقطه است و هر دو نشانی آن قابل استفاده اند؛ broadcast ندارد. /32 هم یک نشانی تنها است. ماشین حساب به جای تکرار نشانی آخر به عنوان broadcast، آن خانه را خالی میگذارد.

آیا این ابزار IPv6 را هم محاسبه میکند؟

بله، با همان ورودی، مثلاً 2001:db8::/48. نشانیها به شکل فشرده استاندارد (RFC 5952) نوشته میشوند و چون IPv6 broadcast ندارد، فقط نشانی اول کنار گذاشته میشود. برای بلوکهای بزرگ، تعداد به شکل توان دو نمایش داده میشود و عدد دقیق در پاسخ خام است.

چرا نشانی شبکه با چیزی که وارد کردم فرق دارد؟

چون نشانی ای که نوشته اید لزوماً اولین نشانی بلوک نیست. 192.168.1.130/26 یعنی نشانی .130 با ماسک /26، و بلوکی که این نشانی در آن میافتد از .128 شروع میشود. ابزار هم نشانی شما را نگه میدارد و هم بلوک را حساب میکند.

محدودیتها. ابزارهای DNS، WHOIS و SSL تا سقف ۲۰ درخواست در دقیقه به ازای هر نشانی آی پی در دسترس هستند. ابزارهای Ping، Traceroute و MTR به دلیل ارسال بسته واقعی به مقصد، سقف ۶ درخواست در دقیقه دارند.

بررسی پورت تنها روی نشانی آی پی خود کاربر اجرا میشود. این محدودیت به صورت عمدی اعمال شده است؛ پرسش متداول کاربران «آیا پورت موردنظر از بیرون قابل دسترسی است؟» با همین امکان پاسخ داده میشود و در عین حال، امکان استفاده از این سرور برای پویش شبکه دیگران وجود نخواهد داشت.

نشانیهای خصوصی و رزروشده. این نشانیها برای ابزارهایی که واقعاً به مقصد متصل میشوند، گواهی SSL، Ping، Traceroute، MTR و بررسی پورت، پذیرفته نمیشوند. ابزارهای DNS این محدودیت را ندارند، زیرا تنها از یک سرور نام پرسوجو میکنند و هیچگاه به خودِ آن نشانی وصل نمیشوند.