بررسی انتشار DNS
همان دامنه را همزمان از چند resolver عمومی میپرسد و پاسخها را کنار هم میگذارد. بعد از تغییر DNS، این نشان میدهد تغییر تا کجا منتشر شده و کجا هنوز پاسخ قدیمی داده میشود.
ابزار دیگری میخواهید؟
از میان ۲۵ ابزار زیر انتخاب کنیدخروجی
یک دامنه، شش resolver، یک لحظه
بررسی انتشار DNS همان دامنه را همزمان از شش resolver عمومی میپرسد و پاسخها را کنار هم میگذارد: Cloudflare (1.1.1.1)، Google (8.8.8.8)، Quad9 (9.9.9.9)، OpenDNS (208.67.222.222)، مخابرات ایران (217.218.127.127) و IPM (194.225.152.10). رکورد پرسیده شده A است، پرسشها با موتور DNS خودِ این جعبه ابزار و از سرور IPVIEW فرستاده میشوند و هر ردیف آدرس resolver، پاسخ یا کد خطا، و زمان پاسخ به میلیثانیه را دارد.
دو resolver ایرانی به همین دلیل در فهرستند: بیشتر کاربران داخل ایران از همینها، یا از resolver اپراتورشان که پشت همینهاست، پاسخ میگیرند. پس اگر تغییر شما به 1.1.1.1 رسیده ولی به 217.218.127.127 نه، کاربران ایرانی هنوز سایت قدیمی را میبینند. انتشار DNS چیزی «فرستادنی» نیست؛ هر resolver تا پایان TTL پاسخ قبلی را نگه میدارد و بعد از نو میپرسد.
نتیجه را چطور بخوانیم
بالای جدول یک حکم است. «همه resolverها یک پاسخ میدهند» یعنی هر resolverی که پاسخ داد، همان مجموعه آدرس را داد. «پاسخها یکسان نیستند» دو معنی دارد: اگر تازه رکورد را عوض کرده اید، هنوز کامل منتشر نشده؛ اگر نه، احتمالاً سایت پشت CDN است و هر resolver بسته به مکانش آدرس متفاوتی میگیرد، که کاملاً طبیعی است. «کمتر از دو resolver پاسخ دادند» یعنی مقایسه ای ممکن نبود.
به ستون پاسخ دقت کنید: ردیفی که به جای آدرس، خطا یا SERVFAIL دارد در مقایسه شرکت نمیکند؛ نظری نداده. اگر از یک resolver ایرانی آدرسی در بازه 10.x برگشت و از resolverهای دیگر آدرس واقعی، این انتشار ناقص نیست؛ بازنویسی پاسخ است و فیلترسنج آن را دقیق میسنجد. زمان پاسخ resolverهای خارجی از سرور داخل ایران طبیعتاً بیشتر است و معیار کیفیت آنها نیست.
چه وقت به کار میآید
رکورد A را عوض کرده اید و همکارتان سایت جدید را میبیند و شما نه: این صفحه در یک نگاه میگوید کدام resolverها رسیده اند و کدام نه، و TTL که در بررسی رکورد A میبینید زمان باقی مانده همان پاسخ در حافظه 1.1.1.1 است، پس فقط حد پایینی از مدتی است که باید صبر کنید.
پیش از مهاجرت سرور، TTL را چند روز قبل کم کنید (مثلاً به ۳۰۰ ثانیه)، بعد تغییر را بدهید و با همین ابزار دنبال کنید؛ بعد از پایان مهاجرت TTL را به مقدار عادی برگردانید. اگر همه resolverها پاسخ تازه میدهند و مرورگر شما همچنان قدیمی را میبیند، مشکل حافظه DNS سیستم یا مرورگر خودتان است، نه انتشار. برای رکوردهای دیگر، بررسی DNS همه آنها را از یک resolver میآورد.
پرسشهای رایج
انتشار DNS چقدر طول میکشد؟
حداکثر به اندازه TTL رکورد قبلی. هر resolver پاسخ قدیمی را تا پایان TTL نگه میدارد و بعد از نو میپرسد؛ با TTL یک ساعته، ظرف یک ساعت همه جا تازه میشود و با TTL یک روزه، تا یک روز. «۲۴ تا ۴۸ ساعت» که معمولاً گفته میشود، سقف محتاطانه است، نه قاعده. برای رکورد NS زمان بیشتری لازم است چون TTL آنها بلندتر است.
چرا بعضی resolverها پاسخ قدیمی میدهند؟
چون آن resolver پاسخ را پیش از تغییر شما پرسیده و تا پایان TTL نگه میدارد؛ این رفتار درست DNS است، نه خرابی. اگر خیلی بیش از TTL گذشته و همچنان قدیمی است، احتمالاً سریال SOA بالا نرفته و یکی از نیمسرورهای شما نسخه کهنه را سرو میکند؛ بررسی رکورد SOA و گزارش کامل این را نشان میدهند.
چرا resolverهای ایرانی هم در فهرست هستند؟
چون کاربران داخل ایران پاسخ را از همینها یا از resolver اپراتورشان میگیرند، نه از Cloudflare و Google. تغییری که به 1.1.1.1 رسیده ولی به مخابرات نه، برای بیشتر بازدیدکنندگان ایرانی هنوز منتشر نشده است. به همین دلیل 217.218.127.127 و 194.225.152.10 کنار چهار resolver جهانی پرسیده میشوند.
پاسخها یکسان نیستند، یعنی مشکلی هست؟
بستگی دارد. اگر تازه رکورد را عوض کرده اید، یعنی انتشار هنوز کامل نشده و باید صبر کنید. اگر نه، سایت احتمالاً پشت CDN است و هر resolver بسته به مکانش آدرس نزدیکتری میگیرد، که طبیعی است. اگر یکی از پاسخها آدرسی در بازه 10.x است، پاسخ آن resolver بازنویسی شده و فیلترسنج آن را دقیق بررسی میکند.
محدودیتها. ابزارهای DNS، WHOIS و SSL تا سقف ۲۰ درخواست در دقیقه به ازای هر نشانی آی پی در دسترس هستند. ابزارهای Ping، Traceroute و MTR به دلیل ارسال بسته واقعی به مقصد، سقف ۶ درخواست در دقیقه دارند.
بررسی پورت تنها روی نشانی آی پی خود کاربر اجرا میشود. این محدودیت به صورت عمدی اعمال شده است؛ پرسش متداول کاربران «آیا پورت موردنظر از بیرون قابل دسترسی است؟» با همین امکان پاسخ داده میشود و در عین حال، امکان استفاده از این سرور برای پویش شبکه دیگران وجود نخواهد داشت.
نشانیهای خصوصی و رزروشده. این نشانیها برای ابزارهایی که واقعاً به مقصد متصل میشوند، گواهی SSL، Ping، Traceroute، MTR و بررسی پورت، پذیرفته نمیشوند. ابزارهای DNS این محدودیت را ندارند، زیرا تنها از یک سرور نام پرسوجو میکنند و هیچگاه به خودِ آن نشانی وصل نمیشوند.