بررسی رکورد A
نشانی IPv4 ثبتشده برای یک دامنه را همراه با TTL هر رکورد نشان میدهد. اگر دامنه پشت چند سرور باشد، همه نشانیها فهرست میشوند نه فقط اولی.
ابزار دیگری میخواهید؟
از میان ۲۵ ابزار زیر انتخاب کنیدخروجی
نشانی IPv4 دامنه
بررسی رکورد A نشانی یا نشانیهای IPv4 ثبت شده برای یک نام را همراه TTL هر رکورد میآورد. پرسش مستقیم به resolver عمومی 1.1.1.1 فرستاده میشود، با موتور DNS خودِ این جعبه ابزار، و اگر دامنه پشت چند سرور باشد همه نشانیها فهرست میشوند، نه فقط اولی. اگر نام یک CNAME باشد، resolver آن را دنبال میکند و رکوردهای میانی زیر عنوان «در مسیر پاسخ» نشان داده میشوند تا بدانید چرا نامی غیر از آنچه نوشته اید در جدول آمده.
این ابزار فقط میپرسد و به هیچ آدرسی وصل نمیشود؛ به همین دلیل نامهای تک برچسبی مثل ir هم پذیرفته میشوند و نشانیهای خصوصی در پاسخ همانطور که هستند نشان داده میشوند، چون خودشان یک یافته اند. سقف ۲۰ درخواست در دقیقه است.
نتیجه را چطور بخوانیم
جدول سه ستون دارد: نام، مقدار (نشانی IPv4) و TTL به ثانیه. چند نشانی برای یک نام عادی است: یا دامنه پشت CDN است، یا round-robin دارد. ترتیب نشانیها معنی ندارد و در هر پرسش میتواند بچرخد. TTL این جدول زمان باقی مانده از پاسخ در حافظه 1.1.1.1 است و ممکن است از TTL تنظیم شده در زون کمتر باشد؛ TTL خودِ زون را گزارش کامل از نیمسرورهای آن میپرسد.
اگر پاسخ خالی بود، به جمله اش دقت کنید. «رکورد A ندارد» یعنی نام وجود دارد ولی A برایش تنظیم نشده (شاید فقط AAAA یا MX داشته باشد). «اصلاً وجود ندارد» یعنی NXDOMAIN. در هر دو حالت زیر جدول، «مرجع این پاسخ» رکورد SOA زون را میآورد و جمله ای میگوید این پاسخ منفی تا چند ثانیه در حافظه resolverها میماند؛ اگر همین حالا رکورد را ساخته اید، تا پایان آن مدت همچنان «ندارد» میبینید. یک پاسخ در بازه 10.x یا 198.18.x برای یک دامنه عمومی، نشانی واقعی سایت نیست؛ نشانه بازنویسی پاسخ DNS است و فیلترسنج آن را دقیقتر میسنجد.
چه وقت به کار میآید
سایت را به سرور جدید منتقل کرده اید و میخواهید مطمئن شوید رکورد A به آی پی تازه اشاره میکند. اگر اینجا درست است ولی مرورگر شما هنوز سرور قدیمی را میبیند، مشکل از حافظه resolver شماست؛ با انتشار DNS ببینید resolverهای ایرانی هنوز پاسخ قدیمی میدهند یا نه.
میخواهید بدانید سایتی پشت CDN است یا روی سرور خودش: نشانی را در استعلام WHOIS بگذارید و مالک بلوک را ببینید. یا بررسی اینکه زیردامنه ای که برای یک سرویس بیرونی ساخته اید به جای A باید CNAME باشد؛ در آن صورت بررسی رکورد CNAME جای درست است. و برای دیدن همه رکوردها در یک نگاه، بررسی DNS همین نام را با شش نوع رکورد دیگر میآورد.
پرسشهای رایج
رکورد A چیست و چه فرقی با AAAA دارد؟
رکورد A نام را به یک نشانی IPv4 (مثل 93.184.216.34) وصل میکند و AAAA همان کار را برای IPv6 انجام میدهد. یک نام میتواند هر دو را داشته باشد؛ مرورگر هر کدام را که مسیر دارد به کار میگیرد. بیشتر سایتهای ایرانی فعلاً فقط A دارند.
چرا دامنه من چند آی پی دارد؟
یا پشت CDN است و CDN چند نشانی ورودی میدهد، یا به صورت round-robin بین چند سرور تقسیم شده. هر دو عادی است و بازدیدکننده یکی از نشانیها را به کار میگیرد. اگر یکی از نشانیها قدیمی و مرده است، آن رکورد را از زون حذف کنید، چون بخشی از بازدیدکنندگان به آن میروند.
رکورد A را تغییر داده ام، چرا هنوز قدیمی است؟
resolverها پاسخ را تا پایان TTL نگه میدارند؛ اگر TTL یک روز بود، تا یک روز بعضی کاربران سرور قدیمی را میبینند. اگر اینجا پاسخ تازه است و مرورگر شما قدیمی، حافظه DNS سیستم خودتان یا resolver اپراتور هنوز کهنه است. انتشار DNS نشان میدهد کدام resolverها رسیده اند.
TTL رکورد A چند باشد خوب است؟
برای حالت عادی ۳۶۰۰ ثانیه (یک ساعت) تا یک روز معقول است و در گزارش کامل «عادی» شمرده میشود. پیش از مهاجرت سرور آن را چند روز قبل به ۳۰۰ ثانیه برسانید تا تغییر سریع منتشر شود، و بعد از پایان کار برگردانید. کمتر از ۶۰ ثانیه هر بازدیدکننده را به یک پرسوجوی اضافه وادار میکند و «خیلی کوتاه» است.
محدودیتها. ابزارهای DNS، WHOIS و SSL تا سقف ۲۰ درخواست در دقیقه به ازای هر نشانی آی پی در دسترس هستند. ابزارهای Ping، Traceroute و MTR به دلیل ارسال بسته واقعی به مقصد، سقف ۶ درخواست در دقیقه دارند.
بررسی پورت تنها روی نشانی آی پی خود کاربر اجرا میشود. این محدودیت به صورت عمدی اعمال شده است؛ پرسش متداول کاربران «آیا پورت موردنظر از بیرون قابل دسترسی است؟» با همین امکان پاسخ داده میشود و در عین حال، امکان استفاده از این سرور برای پویش شبکه دیگران وجود نخواهد داشت.
نشانیهای خصوصی و رزروشده. این نشانیها برای ابزارهایی که واقعاً به مقصد متصل میشوند، گواهی SSL، Ping، Traceroute، MTR و بررسی پورت، پذیرفته نمیشوند. ابزارهای DNS این محدودیت را ندارند، زیرا تنها از یک سرور نام پرسوجو میکنند و هیچگاه به خودِ آن نشانی وصل نمیشوند.