بررسی رکورد NS
نیمسرورهایی را که دامنه با آنها سرو میشود نشان میدهد. بعد از انتقال دامنه یا تغییر DNS، اینجا جایی است که میبینید تغییر واقعاً اعمال شده یا هنوز نه.
ابزار دیگری میخواهید؟
از میان ۲۵ ابزار زیر انتخاب کنیدخروجی
این دامنه را کدام نیمسرورها سرو میکنند
بررسی رکورد NS نیمسرورهایی را نشان میدهد که دامنه با آنها سرو میشود. پرسش مستقیم به resolver عمومی 1.1.1.1 فرستاده میشود. توجه کنید پاسخی که از یک resolver بازگشتی میگیرید معمولاً همان است که زون خودِ دامنه اعلام میکند؛ آنچه نزد رجیستری (زون والد) ثبت شده ممکن است متفاوت باشد، و مقایسه این دو کار بررسی Delegation است.
نام تک برچسبی هم پذیرفته میشود، پس «ns ir» نیمسرورهای خودِ پسوند ir را میدهد. برای زیردامنه ای که زون جداگانه نیست، پاسخ معمولاً خالی است و این ایراد نیست؛ بخش «مرجع این پاسخ» در آن حالت SOA زون بالاتر را نشان میدهد و همین میگوید آن نام در کدام زون زندگی میکند.
نتیجه را چطور بخوانیم
فهرست نیمسرورها با TTL میآید. دو تا چهار نیمسرور عادی است و بهتر است همه در یک شبکه نباشند. اگر بعد از تغییر DNS هنوز نیمسرورهای هاست قدیمی را میبینید، به TTL نگاه کنید: رکورد NS معمولاً TTL بلندی دارد (یک روز یا بیشتر) و resolverها تا پایان آن پاسخ قدیمی را نگه میدارند. TTL این جدول زمان باقی مانده از پاسخ در حافظه 1.1.1.1 است و ممکن است از TTL تنظیم شده در زون کمتر باشد؛ TTL خودِ زون را گزارش کامل از نیمسرورهای آن میپرسد.
مهمتر از خودِ فهرست، همخوانی آن با رجیستری است. اگر در پنل ثبت دامنه نیمسرور را تغییر داده اید ولی زون قدیمی هنوز روی سرور قبلی زنده است و خودش نیمسرورهای قدیمی را اعلام میکند، بسته به اینکه کدام resolver کدام را پرسیده باشد، بازدیدکنندگان به دو جای مختلف میروند. این همان خطایی است که ماه ها بیسروصدا میماند. نیمسرورهایی که به پرسش SOA با REFUSED یا NXDOMAIN جواب میدهند یا اصلاً آدرس ندارند (نیمسرور خراب یا lame) در گزارش کامل شناسایی میشوند؛ نیمسروری که فقط ساکت بماند «تأییدنشده» حساب میشود.
چه وقت به کار میآید
بعد از انتقال دامنه یا تغییر هاست، اینجا اولین جایی است که میبینید تغییر واقعاً اعمال شده یا هنوز نه. برای اطمینان دوطرفه، همان دامنه را در بررسی Delegation بگذارید تا اعلام زون با اعلام والد مقایسه شود و glue واقعی والد هم جدا نشان داده شود.
وقتی میخواهید بدانید سایتی DNS خود را به کدام سرویس سپرده (Cloudflare، ArvanCloud، هاست خودش)، نام نیمسرورها معمولاً پاسخ را میدهد. و اگر دامنه ir دارید، استعلام WHOIS از IRNIC نیمسرورهای ثبت شده نزد رجیستری را میآورد؛ کنار نتیجه همین صفحه بگذارید و ببینید یکی هستند.
پرسشهای رایج
رکورد NS چیست؟
رکوردی که میگوید پاسخ همه پرسشهای DNS درباره این دامنه را از کدام سرورها باید گرفت. هر زون دست کم دو نیمسرور دارد و resolverها برای هر رکورد دیگر (A، MX و بقیه) اول به همینها مراجعه میکنند. تغییر NS یعنی تغییر اینکه کل DNS دامنه دست کیست.
نیمسرور را تغییر داده ام، چرا هنوز قدیمی نشان داده میشود؟
رکورد NS معمولاً TTL بلندی دارد و resolverها تا پایان آن پاسخ قبلی را نگه میدارند؛ ممکن است تا یک یا دو روز طول بکشد. اگر بیش از آن گذشته، احتمالاً زون قدیمی هنوز روی سرور قبلی زنده است و نیمسرورهای قدیمی را اعلام میکند. بررسی Delegation نشان میدهد رجیستری و زون چه میگویند.
چند نیمسرور لازم است؟
رجیستریها دست کم دو تا میخواهند و دو تا چهار تا معمول است. بهتر است در شبکه ها یا مرکزهای داده متفاوت باشند تا قطع یکی، دامنه را از دسترس خارج نکند. نیمسروری که در فهرست است ولی زون را سرو نمیکند، بدتر از نبودنش است.
فرق رکورد NS با نیمسرورهای ثبت شده در رجیستری چیست؟
رکورد NS داخل زون، اعلام خودِ دامنه است؛ نیمسرورهای رجیستری، اعلام زون والد (مثل ir یا com) است که در پنل ثبت دامنه تنظیم میکنید. این دو باید یکی باشند. اگر نباشند، بخشی از resolverها به یک فهرست و بخشی به فهرست دیگر میروند؛ بررسی Delegation همین مقایسه را انجام میدهد.
محدودیتها. ابزارهای DNS، WHOIS و SSL تا سقف ۲۰ درخواست در دقیقه به ازای هر نشانی آی پی در دسترس هستند. ابزارهای Ping، Traceroute و MTR به دلیل ارسال بسته واقعی به مقصد، سقف ۶ درخواست در دقیقه دارند.
بررسی پورت تنها روی نشانی آی پی خود کاربر اجرا میشود. این محدودیت به صورت عمدی اعمال شده است؛ پرسش متداول کاربران «آیا پورت موردنظر از بیرون قابل دسترسی است؟» با همین امکان پاسخ داده میشود و در عین حال، امکان استفاده از این سرور برای پویش شبکه دیگران وجود نخواهد داشت.
نشانیهای خصوصی و رزروشده. این نشانیها برای ابزارهایی که واقعاً به مقصد متصل میشوند، گواهی SSL، Ping، Traceroute، MTR و بررسی پورت، پذیرفته نمیشوند. ابزارهای DNS این محدودیت را ندارند، زیرا تنها از یک سرور نام پرسوجو میکنند و هیچگاه به خودِ آن نشانی وصل نمیشوند.