تست MTR آنلاین
Ping و Traceroute را با هم اجرا میکند: هر گام از مسیر را چندین بار میسنجد و درصد از دست رفتن بسته و نوسان تأخیر همان گام را نشان میدهد. برای مشکلاتی که گاه به گاه پیش میآیند و در یک traceroute تکی اصلاً دیده نمیشوند.
ابزار دیگری میخواهید؟
از میان ۲۵ ابزار زیر انتخاب کنیدخروجی
ping و traceroute، با هم و چند بار
تست mtr آنلاین همان کاری را میکند که traceroute میکند، اما هر گام مسیر را ۵ بار میسنجد و برای هر گام درصد از دست رفتن بسته، تعداد بسته های فرستاده شده، و تأخیر آخرین، میانگین، بهترین، بدترین و انحراف معیار را گزارش میکند؛ تا حداکثر ۲۰ گام. خروجی به شکل گزارش متنی خودِ mtr است، با نشانیهای عددی. برای بازدیدکنندگان داخل ایران، سنجش از سروری در ایران انجام میشود و محل سنجش زیر نتیجه نوشته میشود.
اجرا از ping کندتر است، چون باید ۵ دور سنجش را صبر کند، و اگر از ۶۰ ثانیه بیشتر طول بکشد قطع میشود. سنجش از سرور IPVIEW است، نه از دستگاه شما. نام دامنه با resolver خودِ این جعبه ابزار به آدرس تبدیل میشود و نشانیهای خصوصی بررسی نمیشوند. سقف ۶ بار در دقیقه است.
نتیجه را چطور بخوانیم
ستونهای گزارش: Loss% درصد بسته های گم شده در آن گام، Snt تعداد فرستاده شده (۵)، Last و Avg و Best و Wrst تأخیر آخرین و میانگین و بهترین و بدترین، و StDev نوسان. مهمترین قاعده: ریزش فقط وقتی مشکل است که از یک گام شروع شود و تا مقصد ادامه یابد. گامی که Loss دارد ولی گامهای بعدش صفر اند، فقط روتری است که به بسته های سنجش با اولویت پایین جواب میدهد؛ ترافیک واقعی را سالم رد میکند.
ریزش در خودِ گام آخر (مقصد) واقعی است. StDev بالا در یک گام و گامهای بعد، نشانه صف یا شلوغی در آن نقطه است و در تماس صوتی و بازی بیشتر از میانگین حس میشود. ردیفهایی که به جای آدرس ??? دارند یعنی از آن گام پاسخی برنگشت؛ اگر مقصد در گام آخر پاسخ میدهد، آن گامها فقط ICMP را مسدود کرده اند. با ۵ بسته، کوچکترین ریزش قابل مشاهده ۲۰٪ است؛ برای ریزش کمتر از آن باید mtr را روی دستگاه خودتان و با تعداد بیشتر اجرا کنید.
چه وقت به کار میآید
مشکلی که گاه به گاه پیش میآید: تماس تصویری هر چند دقیقه یک بار میپرد، SSH گاهی قطع میشود، تست پینگ تکی با ۴ بسته چیزی نشان نمیدهد. mtr با چند دور سنجش روی هر گام، ریزش و نوسانی را میبیند که در یک traceroute تکی گم است.
شکایت به اپراتور یا میزبان: یک گزارش mtr با گام مشخصی که ریزش از آن آغاز میشود، سندی است که بخش فنی آن طرف میفهمد؛ لینک نتیجه ۳۰ روز میماند و قابل اشتراک است. برای شناسایی آدرس آن گام، استعلام WHOIS و Reverse DNS را به کار بگیرید. اگر مقصد اصلاً پاسخی نمیدهد، پیش از mtr با فیلترسنج ببینید فیلتر است یا خودِ سرور پایین.
پرسشهای رایج
mtr چیست و چه فرقی با traceroute دارد؟
mtr ترکیب ping و traceroute است: مسیر را مثل traceroute پیدا میکند، ولی هر گام را چند بار (اینجا ۵ بار) میسنجد و برای هر گام درصد ریزش و کمترین، میانگین، بیشترین و نوسان تأخیر را میدهد. traceroute یک تصویر لحظه ای است؛ mtr آمار است.
تفاوت ping و mtr چیست؟
ping فقط مقصد را میسنجد و میگوید پاسخ میدهد یا نه و با چه تأخیری؛ اگر مشکلی باشد، نمیگوید کجا. mtr همان سنجش را روی هر گام مسیر انجام میدهد و نشان میدهد ریزش یا تأخیر از کدام نقطه شروع میشود. اول تست پینگ برای دیدن اینکه مشکلی هست، بعد mtr برای پیدا کردن محل آن.
یک گام میانی ریزش دارد، مشکل همانجاست؟
فقط اگر ریزش از آن گام تا مقصد ادامه داشته باشد. اگر گامهای بعدی و خودِ مقصد ریزش صفر دارند، آن روتر فقط به بسته های سنجش با اولویت پایین پاسخ میدهد و ترافیک واقعی را سالم رد میکند؛ این بسیار رایج است و مشکلی نیست. ریزشی که در گام آخر دیده میشود، واقعی است.
چرا اجرای mtr طول میکشد؟
چون برای هر یک از حداکثر ۲۰ گام، ۵ دور سنجش انجام میشود و برای گامهایی که پاسخ نمیدهند باید تا مهلت صبر کند. به همین دلیل در رده ابزارهای سنگین با سقف ۶ بار در دقیقه است. اگر فقط به دسترس پذیری مقصد نیاز دارید، تست پینگ سریعتر پاسخ میدهد.
محدودیتها. ابزارهای DNS، WHOIS و SSL تا سقف ۲۰ درخواست در دقیقه به ازای هر نشانی آی پی در دسترس هستند. ابزارهای Ping، Traceroute و MTR به دلیل ارسال بسته واقعی به مقصد، سقف ۶ درخواست در دقیقه دارند.
بررسی پورت تنها روی نشانی آی پی خود کاربر اجرا میشود. این محدودیت به صورت عمدی اعمال شده است؛ پرسش متداول کاربران «آیا پورت موردنظر از بیرون قابل دسترسی است؟» با همین امکان پاسخ داده میشود و در عین حال، امکان استفاده از این سرور برای پویش شبکه دیگران وجود نخواهد داشت.
نشانیهای خصوصی و رزروشده. این نشانیها برای ابزارهایی که واقعاً به مقصد متصل میشوند، گواهی SSL، Ping، Traceroute، MTR و بررسی پورت، پذیرفته نمیشوند. ابزارهای DNS این محدودیت را ندارند، زیرا تنها از یک سرور نام پرسوجو میکنند و هیچگاه به خودِ آن نشانی وصل نمیشوند.